Special Been x Phum ep4
Special Been x Phum ep4
By: Background man
"ชอบ..มาตั้งเเต่เรกแล้ว"
ขอแค่เขาได้บอกและทำตามใจตัวเอง สักครั้งนึง บีนไม่คิดว่าคำสารภาพของตัวเองจะเกิดขึ้นในโรงพยาบาล ณ ลานกว้างที่จอดรถ ทั้งที่อยากหาที่โรแมนติกแท้ๆ บีนคิดในใจ คำพูดของเขาทำคนฟังหน้าเหรอหรา ไม่ได้คิดว่าจะถูกตอบกลับด้วยความสมหวังหรอก แต่ถ้าจะเกลียดกันแล้วก็เกลียดไปเลยที่เดียว แล้วเรื่องง้อเดี๋ยวตามมาง้อที่หลัง
แต่ใครจะไปรู้ว่าเค้าคิดตื้นเสียเกินไป
"ม..มะ.." ก่อนที่ภูมิจะพูดอะไรออกไปนิ้วเรียวยาวของบีนก็จรดลงบนริมฝีปากสีพีชของภูมิ สายตาเว้าวอนก่อนที่มืออีกข้างจะผายไปทางเบาะรถของภูมิ ประมาณว่าเชิญไปนั่ง ภูมิที่ยังอึ้งกิมกี่อยู่ก็เดินขึ้นนั่งบนรถ บีนเปิดคนขับเขาไม่ได้เจ็บหนักอะไรแค่ชนเสาข้างถนนเฉยๆ แต่รถก็นั่นแหละ หนักเลย
การที่เขาจะบังคับรถเล็กๆได้มันไม่ใช่เรื่องยาก
" พี่ภูมิ ผมขอได้มั้ยให้พี่เป็นเเค่ของผมหน่ะ" บีนพึมพำคนเดียวตลอดทางกลับไปที่หอตัวเอง
.
.
.
.
เสียงประตูปิดอย่างแผ่วเบาทำให้เห้นร่างทั้งสอง เดินเข้ามาข้างใน
"ไอ้บีนมึงอธิบายมามึงชอบกูตั้งแต่ตอนไหน" ภูมิที่คิดได้จึงพูดขึ้นมา
" ผมชอบพี่ ตั้งเเต่ครั้งแรก ...ตอนแรกก็ไม่ได้มั่นใจอะไรหรอกแต่ความรู้สึกผมมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันๆจนผมสนใจพี่เป้นเร่องปกติไปแล้ว พี่ ช่วยคบกับผมได้หรือเปล่า" บีนพูดด้วยแววตาคาดหวังไว้สูง
" ไม่ได้ มึงไปคบแบบคนปกติเหอะกูไม่อยากให้มึงเป็นอย่างนี้ กูไม่พร้อมที่จะคบกับใคร" ภูมิพูดทั้งใจนึกหวั่นไม่น้อย ไม่ใช่ไม่รู้สึกแต่เค้าไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรต่างหาก มันสับสน และบางที บีนอาจแค่อยากลองของใหม่ๆ เมื่อเค้ารู้สึกไปแล้วเค้ากลัวเหลือเกินว่ามันจะเจ็บ
" ทำไมล่ะพี่นี้ผมจริงจังนะไม่ได้อยากลองอะไรทั้งนั้นแหละ" บีนพูดออกมาราวอ่านใจออก แต่ภูมิยังไม่พร้อมไม่อยากคบกับภูมิเลย ไม่ ไม่รู้ว่าทำไมแต่ตอนนี้ในหัวเค้ามีแต่การปฏิเสธออกไปหมด
"งั้นก็ได้เเต่ผมขอทำได้มั้ย" บีพูดอย่างตัดพ้อ ถ้ามันเป้นความต้องการของคนที่เค้ารัก เค้าก้จะทำตาม ลองทำเผื่อมันจะเจ็บน้อยลงมาบ้าง
"อืม.."
ทันทีที่ภูมิพยักหน้ารับร่างทั้งสองก้โถมเข้าหากันอย่างไร้ยางอาย
ริมฝีปากทั้งสองนัวเนียกันจนเกิดเสียงน่าอาย แผ่นหลังของภูมิเปลือยเปล่าทาบลงบนเตียงนุ่ม เบาๆก่อนที่ลิ้นร้อนจะฉกชิมความหวานในปากของอีกคน อีกครั้ง
"จ๊วบ..จุ๊บ..อืม"
เสียงรอดออกมารำไร
บีนผละปากออกก่อนจะขบเม้มไปตามซอกคอขาว มือก็เล่นยอดอกที่ชันขึ้นอีกข้างก็รูดซิปกางเกงอีกฝ่ายออกไปเหลือเพียงชั้นในสีขาวยังปิดบังส่วนกลางกายที่ตื่นตัวจนเริ่มแฉะ
"อึก..อื้อ!!" เสียงของภูมิดังขึ้น ร่างกายสะดุ้งนิดเมื่อ บีนกัดลงบนยอดอกอย่างเเรงก่อนจะเลียมันเบาๆ สร้างความเสียวให้แก่ ภูมิไม่น้อย บีนเห็นดังนั้นจึงละเลงลิ้นเลียยอดอก จนภูมิต้องแอนตัวด้วยความเสียว
"ซี๊ดด... พี่ไม่ไว้อ๊ะ...อื้อ..อย่าเพิ่งมัน.." ภูมิร้องห้ามเมื่อมอืของบีนเลื้อยไปถอดกางเกงชั้นในเขาออกเสียแล้ว เมื่อหนารูดขึ้นลงตามความยาวของอีกคนก่อนเลียริมฝีปาก
"บีน..พี่..อื้ออ่ะอ่า..อึกมันเร็วกว่านี้อีกอื้อ.." ภูมิร้องขอเสียงกระเส่า เสียงมันทำให้บีนมีอารมณืจนทรมาณ กางเกงถูกถอดออกไป เหลือเพียงแท่งเอ็น อยุ่ตรงหน้า ภูมิหน้าขึ้นสี แม้จะมีอะไรกันกี่ครั้งๆมันก็ไม่ชินสักที
มือหนายังคงขยับสาวให้เเก่ภูมิ แต่ช้าลงจนอีกคนปลดปล่อยไม่ได้
"ผมจะเข้าล่ะนะพี่" ถึงจะถามแต่ก็ไม่ได้รออีกคนตอบรับอะไร
"อ๊า...เบาสิวะ..อึก..อ๊ะ"
บีนไม่เบาลงเเต่อย่างใดยังไงเขาก็รู้ดีว่าอีกคนชอบมันเเค่ไหน
"อืม..อ่าาาา"
"อ๊ะๆๆๆ ...อึกมันจะไป..." ภูมิร้องคราง
"พร้อมกันนะ"
ภุมิซอยสะโพกเร็วขึ้น
"อ่าาาา/อื้ออ่า"ทั้งสองเกร็งตัวก่อนจะปลดปล่อยพร้อมกันบีนย้ำสะโพกอีกไม่กี่ครั้งก่อนจะถอนสะโพกออกมา
พอมีแรงยกต่อไปก็เริ่มขึ้นอีกทั้งสองคงรู้ดี ว่าเซ็กครั้งนี้มันมีความสับสนเเละเศร้าปนอยุ่
.
.
.
.
.
ตอนเที่ยง
"กูไปแล้วนะบีน หวังว่ามึงจะคิดได้นะ"
ภูมิพูดก่อนจะเดินออกจากหอบีน บีนได้แต่พยักหน้ารับ การที่ถูกคนที่ชอบไล่ไปคบคนอื่นมันเจ็บมากๆเลยนะ
เจ็บจนยืนไม่ไหว
ทันทีที่ปิดประตูลง ร่างสูงก็ทรุดลงกับพื้นหลังพิงกับประตูอย่าเหนื่อยแรง เสียงถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า จนจิ้งจกแถวนั้นคิดว่าเจ้าของห้องคงอายุสั้นแน่ๆถ้ายังถอนหายใจพร่ำเพรื่อ(ความเชื่อ) แต่แล้วสุดท้ายน้ำตาแห่งความเศร้าก็ประทับรอยบนหน้าคมเข้ม
อีกด้าน ทันทีที่เดินลงมาจากตึก ภูมิก็ถอนหายใจ ในอกซ้ายมันวูบโหวง มือที่เอื้อมไปจับแฮนด์รถสั่นเพราะแรงสะอื้น ที่เจ้าตัวรู้เเล้วว่าเกิดความรู้สึกใดในใจตน แต่เค้ายังไม่อยากฝากใจทั้งใจไว้กับบีน เค้าคงรับไม่ได้ถ้าเพลย์บอยอย่างบีนจะเอามันมาขยี้วันไหนก็ได้
"คุณไม่รู้หรอกว่าผมรักคุณมากแค่ไหนที่รัก ครึ่งใจของเรายกให้กันแล้วไม่ใช่หรอ
แล้วทำไมพวกเรายังคง ไม่ไว้ใจกันซักที"
to be continue
ไปเม้นที่นู้นนะ ถถถ เม้นนี้ก็ได้ค่ะรักส์ทุคน
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น